برای نجات افراد تراجنسیتی ( TRANSSEXUAL ) از برزخ نه مرد و نه زن

بودن از اواخر سال ۱۳۷۹ به همت وزارت کشور کمیته ای با حضور کارشناسان

امور پزشکی وقضایی و خانم ملک آرا کمیته ساماندهی بیماران اختلال هویت جنسی

تشکیل شد .هدف از برگزاری کمیته این بود که امکانات پزشکی لازم برای عمل

جراحی ترنس سکسوال ها تحت حمایت های مالی دولت فراهم شود و چنین افرادی در

صورت نیاز برای جراحی به خارج اعزام شوند.

پراکندگی افراد تراجنسیتی و وضع نابسامان آنان ؛ امروزه به صورت یک عارضه

اجتماعی و خانوادگی درآمده است. برخی از آنان از خانواده ها رویگردان می شوند و

در سرگشتگی جامعه ؛حوادث ناگواری را به بار می آورند.

یکی از کارشناسان امور اجتماعی می گوید : هزینه سنگین جراحی ترنس سکسوآل

ها که ده تا پانزده میلیون تومان است ؛ باعث می شود خانواده ها قادر به جراحی

فرزندان تراجنسیتی خود نشوند.

از سوی دیگر جراحی تغییر جنسیت در میهنمان ایران به هیچ وجه شباهتی با روش

های علمی کشور های اروپایی ندارد؛ و حتی در بسیاری از موارد ترنس سکسوآل ها

پس از عمل جراحی برای یافتن یک هویت مستقل جنسی ( دختر یا پسر شدن ) با

اختلالاتی در بخش های مختلف بدن روبرو می شوند. بنابراین توصیه می کنم افراد

T.S در ایران عمل نکنند. بسیاری از کارشناسان پزشکی معتقدند که بهتر است این

بیماران برای عمل جراحی به اروپا سفر کنند ؛ اما انجام این مسافرت و هزینه سنگین

عمل جراحی باعث ادامه وضع نا مطلوب بسیاری از بیماران تراجنسیتی می شود.

پیش بینی می شود در صورت فعالیت انجمن حمایتی بیماران اختلال هویت جنسی

(NGO ) و اختصاص بود جه ای برای کمک به درمان این بیماران مشکلات این

افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی برطرف شود.

خانم ملک آرا که متولی این انجمن می باشد در این باره می گوید: با آغاز به کار این

انجمن حمایتی ( NGO ) برای نجات بیماران تراجنسیتی که نخستین انجمن ملی در

ایران است ؛ رسما متولی ساماندهی به این گروه از شهروندان خواهد بود.

وی که یکی از ترنس سکسوآل های سابق است که با عمل جراحی از جرگه مردان به

در آمده و زن شده است ؛ پس از سالها تحمل رنج و مشقت ؛ موفق شد ۵ سال قبل به

بانکوک پایتخت تایلند برود و تحت عمل جراحی قرار بگیرد.

وی در این باره می گوید : متاسفانه دیدگاه جامعه نسبت به بیماران تراجنسیتی 

( TRANSSEXUL ) بسیار منفی است. بعضی ها به آنها به چشم یک بیمار

خطرناک یا یک انسان منحرف نگاه می کنند. وی می افزاید : متاسفانه با وجود تمام

تلاشهایی که تا کنون انجام شده؛ هنوز هم بسیاری از مسولان برای کمک به

ساماندهی این بیماران اکراه دارند.

این زن ۵۷ ساله که تا پیش از عمل در قالب یک مرد زندگی می کرد ؛ در مورد اینکه

چرا در ایران تن به جراحی نداده میگوید : 

واقعیت این است که تا امروز هیچ کدام از پزشکان ایرانی موفق نشده اند بیمار

خود را مطابق استانداردهای روز پزشکی جهان جراحی کنند.

شیوه ای که در اروپا و تایلند برای تغییر جنسیت به کار می رود بسیار متفاوت از

روشی است که پزشکان در ایران عمل می کنند. 

این زن تصریح می کند برای رفتن به خارج و تغییر جنسیت در کشور های صاحب نام

در این زمینه به هزینه زیادی نیاز است ؛ که اکثر این بیماران از تهیه و پرداخت آن نا

توانند.

دولت هم در صورت تصویب تنها هزینه ناچیزی بابت کمک هزینه درمانی پرداخت می

کند که حتی برای تامین گوشه ای از هزینه های درمانی در داخل کشور نیز کافی

نیست چه برسد برای هزینه های درمانی جراحی در خارج !

خانم ملک آرا در پایان می گوید : چرا هیچکس از خود سوال نمی کند که آیا ما در

خلقت خود نقشی داشته ایم که اکنون به چشم مجرم و گناهکار به ما نگاه می کنند؟

چرا چشمانمان را روی واقعیت ها می بندیم ؟ 

چرا با وجود تمام تلاش هایی که انجام شده ؛ هنوز نهاد ها ؛ سازمان ها ؛ یا مسولان

از حمایت ما بیم و اکراه دارند ؟

چه کسی پاسخگوی ساعت های عمر تلف شده ماست؟

ایمیل نویسنده :

                        barbadrafte_gone_of_the_wind@yahoo.com